MySpace Comments & MySpace Layouts

อ้าวยังมิได้ว่ารายเลย
*.*

นี่แกเองรึ
นึกว่าครายซะอีก
-*-

ดีจ้า ๆ ๆ
กาดน้อยยย ยย!!~
ทำไรหว่า ?
คิดถึงหว่ะม่ะค่อยเจอกัลล์เรย
^^~


มาเม้นให้พี่มั่งเน้ออออ!~ >>\\

Myspace Comments

Myspace Comments

เฟรินเว้ยยยย

แกได้อยู่ห้องรัย

เค้าแยกห้องจิงๆว่ะ

อิป๊อปได้อยู่ห้อง4นอกนั้น5หมด

เหลือแต่แก

อยู่ห้องไหน?

55+น่าสงสาร

MyCommentSpace.com

เฟรินไปร้องเกะกันอีกป่าว กลับบ้านกี่โมงเนีย

แหะๆ อ่าน ผิด วุย หุหุ โตด เด้อออ
เฟิร์น นี้ แบงค์ เอง นะ

อ๋อ เรา เพื่อน
เฟิร์น เหมือน
กัน ครัฟฟ
แล้ว เพื่อน เฟิร์น ชื่อ ไย หยอ ครัฟ
^o^!!

ฝันดี น้า

หืมๆของพี่สวยกว่าของผมอีกแล้ว...

พี่เฟิร์นบนรถช่ายปะครับ

มาเม้มให้พี่เลยด่วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แฮปปี้ วาเลนไทน์ เดย์ คับ

น้อง ^ ^

อื้อ หื่อ~~ หล่อจัง >,, <


อื้อ หื่อ~~มาดแมน

- -"

ดีจ๊ะๆ ^^*

วันนั้น.. วันที่แม่กันต์ประกาศข่าวร้ายว่าปีนี้เราต้องแยกห้อง ทุกคนช็อก !!
กูเข้าใจถูกใช่ไหม ว่าไม่มีใครอยากแยกอ่ะ..

ตลอดเวลาร่วม2ปีที่ผ่านมา ห้อง5ของเรา
ไม่เคยนำความภูมิใจมาให้อาจารย์ประจำชั้นคนไหนได้เลย (ฮา...)
ไม่รู้เพราะความเอือมระอาหรือความบังเอิญ
ที่เด็กมัธยมชั้นเดียวกัน มีครูที่ปรึกษาอย่างมากก็แค่สี่คนในสองปี
แต่เรา มีครูที่ปรึกษามาแล้วถึง6คน ในระยะเวลาเท่ากัน (อ.พิมลักษณ์,อ.อังคณา,อ. ทองคำ,อ.กันต์กนิษฐ์,อ.จีระศักดิ์ และ อ.นุชนารถ)

ห้องเราเป็นห้องพิเศษ ไม่มีใครเหมือน ไม่มีใครอยากเหมือน และเราก็คงไม่อยากเหมือนใคร
ห้องเรามีเด็กเรียน (ได้แก่ วนา ตูน นุ๊ก บาส บีม และ อื่นๆ)
มีเด็กรักสวยรักงาม (ได้แก่ บิว ปลา แบม อาย กวาง ครีม ชิง มาย และอีกหลายๆคน)
มีเด็กป่วน (ได้แก่ กิ๊ก จูน ลอมอ. แตงกวา และอื่นๆ)
มีเด็กขยัน (ได้แก่ บิว(กมลฯ) บิ๊ว นัทถั่ว พี่เบ้ว และอื่นๆ)
มีเด็กขี้เกียจ (ได้แก่ หยกตะวัน ลอมอ. ปอนด์ และหลายๆคน)
มีเด็กเรียบร้อย (ได้แก่ จูน48 บาส และอื่นๆ)
มีนักเต้น (เช่น เฟิร์น ฟ้า ครีม มายด์ จูน48 ตันหยง ชมพู่ ฯลฯ)
มีทอม (กิ๊ก กะ ลอมอ.(ลอมอ.เป็นหรือเปล่า ??))
มีตุ๊ด (ได้แก่ ก็อต หนึ่งเดียว)
มีเด็กพิเศษ (แชมป์ ๕๕๕+)
มีส.ว. (ไอซ์นั่นเองงง)
และสุดท้าย... มีความรักให้กันและกัน ตลอดมา...

กูยอมรับ... ว่าเรามีทะเลาะกันบ้าง ไม่ถูกกันบ้าง...
แต่การที่เราจะต้องทนอยู่กับคนที่เราไม่ชอบขี้หน้า แล้วรวมไปถึงการได้อยู่กับกลุ่มเพื่อนที่น่ารักของเราด้วย
มันก็ดีกว่า...
การต้องแยกย้ายจากกันไป(ไปไหนก็ไม่รู้) ไม่ใช่เหรอ ??

กูยอมรับว่าหลายๆเหตุการณ์ป่วนๆในห้อง...
กูเองก็มีส่วนร่วมบ้าง
ยอมรับอีกแล้วว่าไม่ใช่คนที่ดีพอที่จะอยู่ห้อง5เลย
ทั้งปั่นทั้งป่วน ทั้งดื้อ ทั้งพูดมาก ทั้งนิสัยแย่ และอะไรต่อมิอะไรมากมาย
นิสัยไม่ดีของกูมันมากเกินที่คนธรรมดาเค้าพึงจะมีกัน เสียด้วยซ้ำ !!

ระยะเวลาอีกไม่ถึง2เดือนนี้... มันคงไม่ทำให้อะไรๆมันดีขึ้นมาจากเดิม
คำพูดเล็กๆน้อยๆของกู คงไม่มีอำนาจพอที่จะทำให้พวกเรากลับมารัก กลับมาสามัคคีกัน
เป็นห้อง205ที่รักกันจริงๆได้หรอก

กูเข้าใจว่าเรามีบางเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน
บางเรื่องที่ไม่ชอบพอกัน
แต่ถ้าปรับได้ กูก็อยากให้ปรับ...

อย่างน้อยๆ
ก็เพื่อความสบายใจของตัวเอง ที่ไม่ต้องคอยรังเกียจใคร ^^
และเพื่อความทรงจำที่ดีที่สุด ว่าครั้งหนึ่ง ห้อง5ของเรา เคยรักกัน เคยมีกันและกัน ถึงขนาดนี้...

วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรไม่รู้ เราอาจจะต้องแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง
มึงอาจจะต้องไปอยู่ห้อง4 กูอาจจะต้องไปไกลลิบถึงห้อง13
แต่ถึงยังไง... กูก็อยากให้มึงรู้ไว้
ว่ากูคนนี้ ลอมอ.คนนี้
ยังรักพวกมึงอยู่เสมอนะ

2เดือนต่อจากนี้
กูจะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด...
เท่านี้มนุษย์แย่ๆคนหนึ่งจะทำได้

กูสัญญาว่าจะพยายามไม่ป่วน ไม่ซน ไม่ดื้อ ไม่คุย และจะเชื่อฟังหัวหน้าทุกอย่าง
อย่างน้อย... ก็เพื่อความชื่นชมที่อาจารย์จะมีต่อเราบ้าง
ในฐานะห้อง5แท้ๆ
ห้อง5ที่เป็นห้อง5มาตั้งแต่ต้น
และห้อง5ที่ยังไม่มีใครมาเจือปน...

ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อนตลอด2ปี
ถึงเราจะต้องแยกย้ายจากกันไปอยู่ห้องไหนๆ
แต่กูก็ไม่เสียใจ... ที่เคยได้อยู่ร่วมห้องกับมึง

อย่าลืมกูนะเว่ย...
ถ้ามีอะไรปรึกษาได้ ใช้เวลาที่มีอยู่น้อยนิดให้มีค่าที่สุด
และที่สำคัญ... กูรักพวกมึงทุกคนมากว่ะ

มึงรักกูบ้างไหมเนี่ย ??





แม้ว่าเราอยู่คนละทาง
แม้ว่าเราต่างมีชีวิตคนละอย่าง
แต่มีพรหมลิขิต ขีดเราให้ร่วมทาง ร่วมฝันอันยาวไกล

แปลกที่เรามีอะไร ผูกพันกันภายในใจ
ทำให้มองแต่มุมที่ดีดี
จากจิตใจคนละดวง เข้ามารวมกันพอดี
ในวันนี้ขอให้อยู่ใกล้ๆกัน

นี่เหละคือความรัก นี่เหละสายใย
ที่เกี่ยวใจเรารวมกันไว้ทุกๆวัน
จะเหนื่อยใจเพียงไหน
จะยากเย็นเท่าไหร่ในทุกครั้ง
ก็มีเราที่พร้อมยอมอภัย
นี่เหละคือความรัก ที่เรามั่นใจ
เมื่อพลาดพลั้งเรายังคงรู้ว่ามีใคร
เรามีกันแค่นี้ แต่รักกันที่สุดเลยรู้ไหม
จะไม่มีวันเปลียนใจขอสัญญา

แม้ว่าเราต่างความคิดฝัน
แม้ว่ามีเรื่องราวบางครั้งไม่เข้าใจ
แต่ห่างกันเมื่อไหร่
ห่วงใยกันทุกที บัดนี้จึงเข้าใจ

อะโหเหมือนคนคลั่งการ์ตูนเลย

บ้าไปและ

55+

เด๋วพรุ่งนี้ซื้อการ์ตูนให้เน้อ

ฝันดีค๊าบบ